Παρακολουθώ τα τεκταινόμενα σαστισμένος και δεν ξέρω τι να γράψω ή καλύτερα τι να πρωτογράψω. Εξάλλου ακόμη δεν ξέρω αν θα φτάσει η πύρινη λαίλαπα και στο χωριό μου, αν φτάσει πάντως είμαι σίγουρος πώς δε θα υπάρξει κανείς να το προστατέψει εκτός από την αυτοθυσία των λιγοστών κατοίκων του. Μαύρισε ο ουρανός, μαύρισε η γη, μαύρισαν οι ψυχές μας. Ζήσαμε στιγμές και είδαμε εικόνες που θα μας σημαδεύουν για μία ζωή, δηλητηριάζοντας κάθε αίσθησή μας. Γιατί Θεέ μου;
Ας ξεκινήσω εκφράζοντας τη συμπαράσταση μου, κατά σειρά οδύνης, στα θύματα της πρωτοφανούς αυτής τραγωδίας που βιώνουμε, στους ανθρώπους που έχασαν αγαπημένα πρόσωπα, στο φυσικό μας περιβάλλον που έχασε μεγάλο μέρος της χλωρίδας και της πανίδας του, στους ανθρώπους που έχασαν περιουσίες, κτήματα, δουλειές, κόπους μίας ζωής, σε αυτούς που έχασαν την αγαπημένη ιδιαίτερη πατρίδα τους και τέλος σε όλους μας, που χάσαμε ένα τεράστιο κομμάτι του φυσικού πλούτου της χώρας μας και ένα (ευτυχώς μικρό) κομμάτι της ιστορίας μας.
Δυστυχώς φοβάμαι ότι τα χειρότερα έρχονται και το στηρίζω με 2 σκέψεις.
Πρώτον η φυσική καταστροφή δεν έχει ολοκληρωθεί, καθώς μετά τις πυρκαγιές θα έρθουν οι βροχές. Η συνέχεια της εξίσωσης λέγεται πλημμύρα και δε βλέπω πολλούς να το αναφέρουν και να προετοιμάζονται γι’ αυτό.
Δεύτερον, μαζί με τα χωριά κάηκε ανεπανόρθωτα και ένα μεγάλο κομμάτι της παράδοσής μας. Άραγε πόσα από αυτά θα συνεχίσουν να υπάρχουν στο χάρτη και πόσα από αυτά θα εγκαταλειφθούν τελείως λόγω της χρόνιας ασθένειας της αστυφιλίας από την οποία πάσχει ο λαός μας; Για τα περισσότερα από αυτά ήταν το τελειωτικό κτύπημα…
Προσπαθώ να κρατήσω την οργή μου. Την οργή για τα μιάσματα που έσπειραν πολλά από τα κόκκινα ποτάμια, για τους τυχοδιώκτες που ως άλλα αρπακτικά (τα αυθεντικά δυστυχώς κάηκαν) τρίβουν τα χέρια τους καθώς μυρίζονται το εύκολο κέρδος που θα αποφέρει η καταστροφή αυτή. Την οργή για τους αναίσθητους που συνέχιζαν να γεμίζουν τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης για να λικνιστούν στους ρυθμούς της μουσικής την ώρα που συνάνθρωποί τους χορεύουν το χορό της φωτιάς. Την αγανάκτησή μου για όλους αυτούς τους αναλυτές των παραθύρων με τα κοστούμια και τα ταγιέρ, τους φωτεινούς αυτούς παντογνώστες που μας πληροφορούσαν πάλι με κάθε λεπτομέρεια και «λεπτότητα» για τα αίτια της τραγωδίας, συγκαλύπτοντας παράλληλα τους πραγματικούς υπευθύνους. Τελικά όμως δεν μπορώ να κρατήσω την οργή και την αηδία μου για τους ηθικούς αυτουργούς του εγκλήματος κατά της Ελλάδος. Αυτούς που σε λίγες μέρες, εν μέσω πόνου και οδύνης θα ζητήσουν την ψήφο μας.
Την ώρα που οι περισσότεροι προσπαθούμε να συνδράμουμε όπως και όσο μπορούμε ο καθένας, τα αγαπημένα μας πολιτικά κόμματα δεν έχουν ανακοινώσει κάτι το οποίο θεωρώ έστω το ελάχιστο. Να διαθέσουν τα εκατομμύρια ευρώ που θα καταχραστούν (νόμιμα, αφού έχουν προνοήσει να τα εξασφαλίσουν δια νόμου, αντίθετα με τα μέτρα αντιπυρικής προστασίας για τα οποία δεν προνόησαν) από τον κρατικό προϋπολογισμό για τις προεκλογικές τους εκστρατείες, για την ανακούφιση των πυροπαθών.
Μήπως όμως είδαμε κάτι που δεν το περιμέναμε; Θα ενδώσω στον πειρασμό να αποτυπώσω μία σύντομη εικόνα για την αντίδραση κάθε κόμματος (για τα 4 κόμματα που βρίσκονται στην απελθούσα βουλή) τις ημέρες αυτές.
Το κυβερνών κόμμα δεν επιδέχεται σχολιασμού, καθώς είναι υπεύθυνο για την παντελή έλλειψη σχεδιασμού σε όλα τα επίπεδα και για το διαλυμένο κρατικό μηχανισμό. Για ποιόν κρατικό μηχανισμό μιλάμε δηλαδή, όταν αυτός απασχολείται εξ ολοκλήρου με τις επικείμενες εκλογές; Υπηρεσιακό υπουργό εσωτερικών έχουμε εξάλλου. Το σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση επέδειξε την απαιτούμενη ανικανότητα ώστε να οδηγηθούμε στο σύγχρονο αυτό ολοκαύτωμα και σίγουρα με το κατόρθωμά της αυτό κέρδισε τη θέση της στην ιστορία της χώρας. Στις μαύρες σελίδες δυστυχώς.
Είδαμε τον πρόεδρο του Πασοκ να δηλώνει το μεσημέρι «Δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνών, πρέπει να συνασπιστούμε όλοι για το καλό της χώρας». Το βράδυ της ίδιας ημέρας των ακούσαμε να εξαπολύει σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙ ΠΤΩΜΑΤΩΝ χωρίς καμία συναίσθηση και ηθική, δίχως τον ελάχιστο σεβασμό στους ανθρώπους που εκείνη την ώρα θρηνούσαν και αγωνιούσαν.
Το κομμουνιστικό κόμμα συνέχιζε την γνωστή κασέτα του δικομματισμού, ενώ η αρχηγός του, η γνωστή Αλέκα, είχε στο πρόσωπό της ζωγραφισμένη μια συγκλονιστική… απάθεια, λες και βρισκόταν σε άλλο κόσμο, λες και δεν είχε συμβεί απολύτως τίποτα. Όσο για τον Συριζα, κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με το ΚΚΕ, τίποτε άξιο σχολιασμού.
Είδαμε όμως μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο και μερικές κωμικές σκηνές. Ο πρόεδρος Παπανδρέου να κάνει βόλτα μέσα στα καμένα και να κουνά τα χέρια του με απελπισία μπροστά στις κάμερες. Προφανώς ήταν γυρίσματα για τα διαφημιστικά σποτ που θα στηρίξουν την εκλογική του εκστρατεία. Είδαμε και τον αγαπημένο μας κύριο Πολύδωρα με το άσπρο πουκαμισάκι και την απαράμιλλη κόμη του να βοηθά στην απομάκρυνση ενός κορμού δέντρου από το δρόμο, ενώ οι σωματοφυλακές του απλώς παρατηρούσαν. Τυχαία οι τηλεοπτικές κάμερες ήταν και εκεί παρούσες. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο λοιπόν.
Θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι ακόμη δεν έχουν αναβληθεί οι εκλογές, καθώς αυτό καθιστά αδύνατον να ανακουφιστούν ΑΜΕΣΑ οι πληγέντες και να υπάρξει στοιχειώδης έστω σχεδιασμός για τη συνολική αποκατάσταση των καμμένων περιοχών. Και αυτοί οι κύριοι θα έρθουν τώρα να ζητήσουν την ψήφο μας για να απαλύνουν την τραγωδία και να βγάλουν τη χώρα από το τέλμα. Ως πότε όμως θα ανεχόμαστε αυτούς τους παλιάτσους της πολιτικής; ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ, ας συνειδητοποιήσουμε ότι εδώ και χρόνια καταστρέφουν ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ, ανενόχλητοι την πατρίδα μας. Ας τους μαυρίσουμε επιτελούς, όπως τους αξίζει, όπως μαύρισαν και αυτοί τα χωριά και τα δάση μας.
ΑΠΟΡΙΕΣ
1) Αλγεινή εντύπωση μου προκάλεσε και η έλλειψη της επίσημης Εκκλησίας. Δεν είδαμε κανέναν από την αρχιεπισκοπή να προσπαθεί να σταθεί στο πλευρό τον πυροπαθών, ούτε ακούσαμε κάποια προσφορά η πρωτοβουλία για την ανακούφισή τους. Παρόλο που γνωρίζουμε ότι η εκκλησιαστική περιουσία είναι τεράστια. Μάλλον ο σεβαστός αρχιεπίσκοπος έχει πιο πολλή ανάγκη τη συμπαράσταση του κλήρου αυτή τη στιγμή και δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν με κάτι άλλο.
2) Λέτε αν τα πυροσβεστικά αεροπλάνα αντί για νερό, έριχναν πολιτικούς, οι φωτιές να έσβηναν νωρίτερα;
3)Το τοπ-μόντελ Φώφη (Γεννηματά) συνόδευε τον Παπανδρέου στις περιοδείες του στις φωτιές της Πελοποννήσου; Την ίδια ώρα καιγόταν η μισή Αττική και αν δεν κάνω λάθος νομάρχης κάπου εκεί δεν είναι η Φώφη; Την πνίγει σαν κορσές το καθήκον της στην τοπική αυτοδιοίκηση φαίνεται.
Υ.γ. 1 Θα είχα πολλά ακόμη να πω, για το γιατί, το πώς, τα λάθη που έγιναν, τον εξοπλισμό, την πρόληψη όμως νομίζω ότι έχουμε κουραστεί να τα ακούμε αυτές τις μέρες.
Υ.γ. 2 Αισθάνομαι ότι έχασα το όποιο χιούμορ είχα. Είχα πολύ «μαύρη» διάθεση γράφοντας αυτό το κείμενο
Υ.γ.3 Καλή ακαδημαϊκή χρονιά και καλά κουράγια σε όλους…
