Με αφορμή την επιστολή του σεβαστού καθηγητή Κ. Χλωμούδη, μου επανήλθε στο μυαλό μια απορία που έχω χρόνια και αφορά τον παραλογισμό στον οποίο ζει μονίμως αυτή η χώρα. Όταν κάτι μένει στην ατιμωρησία όλοι γκρινιάζουμε «Τίποτε δε λειτουργεί σ’ αυτή τη χώρα, όλα είναι σαθρά και διαπλεκόμενα κτλ.». Γιατί όμως όταν ο πέλεκυς της δικαιοσύνης πέφτει «βαρύς» τότε πάλι δε μας αρέσει και αγανακτούμε;
Είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι αυτή τη στιγμή μιλούν για εξωφρενικές ποινές, ότι εάν οι ποινές ήταν μικρότερες θα μιλούσαν για ατιμωρησία… Και αν για κάποιους οι ποινές φαντάζουν εξωφρενικές, σε μένα φαντάζουν εξωφρενικά τα ποσά που εικάζεται ότι καταχράστηκαν οι εν λόγω λειτουργοί της παιδείας. Επομένως εάν και εφόσον οι απάτες τους τεκμηριώθηκαν με αδιάσειστα στοιχεία, καλώς τιμωρήθηκαν.
Μια που έπεται και εξεταστική περίοδος θα σας βάλω ένα πρόβλημα σχετικά με την αυστηρότητα των ποινών. Τα ποσοτικά μεγέθη των οποίων είναι ΔΥΣΤΥΧΩΣ πραγματικά.
ΆΣΚΗΣΗ 1
Νέος ηλικίας 25 ετών μόλις έχει τελειώσει σπουδές, μεταπτυχιακό και στρατό, ξεκινά δουλεία. Ζητείται να υπολογιστεί ο χρόνος που πρέπει να καταδικαστεί σε πάσης φύσεως εργασία ώστε να βγάλει ποσό ίσο με αυτό το 470 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΡΧ. το οποίο καταχράστηκε καθηγητής,ο οποίος καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε 16 χρόνια φυλάκιση.
Για τη λύση του προβλήματος να λάβετε υπ’ όψη τα παρακάτω δεδομένα:
1)Ο νέος δεν έχει μπάρμπα στην Κορώνη επομένως θα αμείβεται για ν+1(το ν τείνει στο άπειρο) χρόνια με το βασικό (ή αλλιώς εκμετάλλευσης εργασίας) μισθό των 600 €/μήνα
2)Η καταδίκη των 16 ετών που αναφέραμε (και χαρακτηρίζεται ως μεγάλη και παράλογη) αναφέρεται σε πρωτόδικη απόφαση. Λάβετε υπ’ όψη ότι ο κατηγορούμενος θα προσφύγει στο εφετείο και η ποινή θα μειωθεί στο μισό, ενώ στα μισά χρόνια της προκύπτουσας ποινής θα αφεθεί ελεύθερος, λόγω καλής διαγωγής. Πιστεύετε λοιπόν ότι τελικά η ποινή είναι μεγάλη;
Υ.Γ. Δε διαφωνώ ότι η ποινή είναι πρωτοφανής και ειδικά αν τη συγκρίνομε με άλλες ποινές σε αντίστοιχα παραπτώματα, φαντάζουν υπερβολικές. Όμως από κάπου δεν πρέπει να γίνει μια αρχή ώστε να περιοριστούν τα φαινόμενα καταχρήσεως του δημοσίου πλούτου;
Είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι αυτή τη στιγμή μιλούν για εξωφρενικές ποινές, ότι εάν οι ποινές ήταν μικρότερες θα μιλούσαν για ατιμωρησία… Και αν για κάποιους οι ποινές φαντάζουν εξωφρενικές, σε μένα φαντάζουν εξωφρενικά τα ποσά που εικάζεται ότι καταχράστηκαν οι εν λόγω λειτουργοί της παιδείας. Επομένως εάν και εφόσον οι απάτες τους τεκμηριώθηκαν με αδιάσειστα στοιχεία, καλώς τιμωρήθηκαν.
Μια που έπεται και εξεταστική περίοδος θα σας βάλω ένα πρόβλημα σχετικά με την αυστηρότητα των ποινών. Τα ποσοτικά μεγέθη των οποίων είναι ΔΥΣΤΥΧΩΣ πραγματικά.
ΆΣΚΗΣΗ 1
Νέος ηλικίας 25 ετών μόλις έχει τελειώσει σπουδές, μεταπτυχιακό και στρατό, ξεκινά δουλεία. Ζητείται να υπολογιστεί ο χρόνος που πρέπει να καταδικαστεί σε πάσης φύσεως εργασία ώστε να βγάλει ποσό ίσο με αυτό το 470 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΡΧ. το οποίο καταχράστηκε καθηγητής,ο οποίος καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε 16 χρόνια φυλάκιση.
Για τη λύση του προβλήματος να λάβετε υπ’ όψη τα παρακάτω δεδομένα:
1)Ο νέος δεν έχει μπάρμπα στην Κορώνη επομένως θα αμείβεται για ν+1(το ν τείνει στο άπειρο) χρόνια με το βασικό (ή αλλιώς εκμετάλλευσης εργασίας) μισθό των 600 €/μήνα
2)Η καταδίκη των 16 ετών που αναφέραμε (και χαρακτηρίζεται ως μεγάλη και παράλογη) αναφέρεται σε πρωτόδικη απόφαση. Λάβετε υπ’ όψη ότι ο κατηγορούμενος θα προσφύγει στο εφετείο και η ποινή θα μειωθεί στο μισό, ενώ στα μισά χρόνια της προκύπτουσας ποινής θα αφεθεί ελεύθερος, λόγω καλής διαγωγής. Πιστεύετε λοιπόν ότι τελικά η ποινή είναι μεγάλη;
Υ.Γ. Δε διαφωνώ ότι η ποινή είναι πρωτοφανής και ειδικά αν τη συγκρίνομε με άλλες ποινές σε αντίστοιχα παραπτώματα, φαντάζουν υπερβολικές. Όμως από κάπου δεν πρέπει να γίνει μια αρχή ώστε να περιοριστούν τα φαινόμενα καταχρήσεως του δημοσίου πλούτου;
