Εκλογικό Πάρτυ

Ευτυχώς υπάρχουν γιορτές και εκδηλώσεις που γίνονται κάθε χρόνο, όπως το Πάσχα τα Χριστούγεννα και οι ονομαστικές εορτές. Δυστυχώς όμως διεξάγονται και κάποιες άλλες γιορτές όπως οι δικές "μας" φοιτητικές εκλογές.

Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν στους συναδέλφους μας των φοιτητικών παρατάξεων που φρόντισαν να δημιουργήσουν αυτό το γιορτινό κλίμα που ζήσαμε όσοι βρεθήκαμε στο χώρο του πανεπιστημίου μας αυτές τις μέρες. Έδωσαν για άλλη μια φορά χρώμα (μπλε, πράσινο, κόκκινο -η επιλογή των χρωμάτων είναι τυχαία και δεν έχει καμία σχέση με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις-) με τις αφίσες τους σε κάθε τοίχο, σκάλα, καρέκλα, τραπέζι του πανεπιστημίου μας. Κρίμα που δε σκέφτηκαν να βάλουν μερικές και στις τουαλέτες ώστε να καλύψουν μέρος από τις βωμολοχίες που έχουν γράψει στους τοίχους και τις πόρτες εκεί.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι κάποιος σοβαρός επιστήμονας από το εξωτερικό ερχόταν στο πανεπιστήμιό μας με σκοπό κάποια συνεργασία με τους καθηγητές του ιδρύματός μας. Μπαίνοντας στο χώρο της εισόδου το θέαμα που είδε ήταν ιδιαίτερα θελκτικό στο μάτι. Σύγχρονοι υπολογιστές, καινούργιες τηλεοράσεις, περιοδικά, υπό τους ήχους σύγχρονης μουσικής, ένα πανεπιστήμιο γεμάτο ζωντάνια... Οι συνάδελφοι της ΔΑΠ είχαν φροντίσει για την ψυχαγωγία, την αισθητική (υπήρχε περίπτερο γνωστού οίκου αισθητικής για όσους δεν το πρόσεξαν) αλλά και την υποβαθμισμένη στο Παπει αθλητική δραστηριότητα. Αφού πέρασε λοιπόν ο επιστήμονας της ιστορίας μας τους συναδέλφους που έπαιζαν πινγκ-πονγκ και απέφυγε το πλαστικό μπαλάκι που παρ' ολίγον να τον χτυπήσει στο μέτωπο, στριμώχτηκε ανάμεσα στους συναδέλφους που έπαιζαν xbox για να ανέβει τα πρώτα σκαλοπάτια, είδε κάτι το οποίο στο αρτηριοσκληρωμένο και οπισθοδρομικό πανεπιστήμιο της χώρας του δεν είχε ξαναδεί ποτέ. Μία παρέα "φοιτητών" (εργαζόμενων-διανοούμενων-νέων δηλαδή) σε ένα τραπέζι που έκαναν παρέλαση πάνω από 10 μπουκάλια μπύρας και ρουφούσαν ατάραχοι το ναργιλέ τους. Ναι, καλά διαβάσατε, το ξαναγράφω για να το πιστέψουμε όλοι μας. ΝΑΡΓΙΛΕ κάπνιζαν τα παιδιά μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου, τι πιο φυσιολογικό; Η ιστορία μας τελειώνει εδώ αφού φυσικά ο επιστήμονάς μας έκανε μεταβολή και έφυγε μετά τις τριτοκοσμικές εικόνες που αντίκρισε. Κρίμα που έφυγε τόσο γρήγορα και δεν πρόλαβαν τα παιδιά της ΔΑΠ να τον προσκαλέσουν στο βραδινό πάρτυ που είχαν οργανώσει. Παρεμπιπτόντως, η αφίσα μας ενημερώνει ότι το πάρτυ είναι για γερά... κόκαλα. Για γερά... νεύρα είναι όμως νομίζω.

Ας σοβαρευτούμε τώρα και ας κάνουμε μια πιο "πονηρή" σκέψη. Στην εκδήλωση αυτή είδαμε κάποιες εταιρίες να βρίσκονται στο πανεπιστήμιο και να διαφημίζονται. Μετρήστε πρόχειρα: τα περιοδικά, οι υπολογιστές, οι τηλεοράσεις που ήταν συγκεκριμένης μάρκας, οι παιχνιδομηχανές που ήταν συγκεκριμένης εταιρίας, ο οίκος αισθητικής που προσέφερε δωρεάν μακιγιάζ στις κοπέλες που βρέθηκαν εκεί, ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΗΚΑΝ ΔΩΡΕΑΝ στο πανεπιστήμιο μας; Σίγουρα όμως ήταν δωρεάν ή κάποιοι επωφελήθηκαν από αυτό; Μήπως οι διοργανωτές αυτής της εκδήλωσης είχαν είτε οικονομικά οφέλη είτε κέρδισαν εντυπώσεις και ψήφους ενόψει εκλογών; Δεν ξέρω αν γίνομαι πολύ επικριτικός, όμως οι εταιρίες αυτές ήταν χορηγοί της ΔΑΠ. Η ΔΑΠ τους "ενοικίασε" το χώρο του πανεπιστημίου, τους ενοικίασε εμάς τους ίδιους ως εύπιστο και χειραγωγήσιμο αγοραστικό κοινό, για να εξυπηρετήσει τα δικά της και μόνον μικροκομματικά συμφέροντα. Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, με ποιο δικαίωμα το έκανε αυτό και γιατί τους το επιτρέπουμε ακόμη αυτό; Φταίμε εμείς, φταίνε οι πρυτανικές αρχές, φταίει το άσυλο; Φταίμε όλοι κατά την ταπεινή μου άποψη.

Το προεκλογικό πάρτυ ξεκίνησε λοιπόν και η σεμνή τελετή θα ολοκληρωθεί με την προσέλευσή μας στις κάλπες την Τετάρτη. Μεγάλη εντύπωση μου προκάλεσε η αφίσα που στηρίζει την προεκλογική εκστρατεία της ΔΑΠ. "WANTED DEAD OR ALIVE", δηλαδή καταζητείστε νεκροί ή ζωντανοί. Θα πάρουμε τις εκλογές με κάθε τρόπο, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο, θα το μετέφραζα εγώ. Με μία δεύτερη σκέψη όμως και επειδή η ρήση "wanted dead or alive" παραπέμπει στις γνωστές επιγραφές της άγριας δύσης, μάλλον είναι αναφορά στις σκηνές "far west" που διαδραματίστηκαν στο παλαιό κτίριο με μέλη της ΔΑΠ και της ΠΚΣ να πλακώνονται στο ξύλο. Μόνο τα πιστολίδια έλειψαν.

Λίγο παρακάτω η ίδια αφίσα παρουσιάζει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς μας προτρέπει να ψηφίσουμε τη ΔΑΠ επειδή έκανε το αυτονόητο και κράτησε το πανεπιστήμιο ανοιχτό κερδίζοντας τις συνελεύσεις. Όταν δε βαριόταν να κατέβει στις συνελεύσεις αυτές δηλαδή. Αν και πιστεύω πως, αν δε βαριόντουσαν οι συνάδελφοι των αριστερών σχημάτων και της ΠΚΣ να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους, ακόμη στο άνοιξε κλείσε θα ήμασταν. Εν τέλει οι συνάδελφοί μας πάνε να καπηλευθούν το γεγονός ότι έγινε κάποια στιγμή το αυτονόητο και επανακίνησε η λειτουργία του πανεπιστημίου.

Βεβαίως ακόμη και το αυτονόητο σπανίζει πλέον στο Παπει και μπορεί πολλοί να πέσουν σε αυτή την παγίδα και ελλείψει εναλλακτικών λύσεων να ψηφίσει αυτό το αυτονόητο. Να ψηφίσει κάποιος οποιαδήποτε από τις αριστερές παρατάξεις ή τις αναρχικές που λίγο έλειψε να τινάξουν άλλο ένα εξάμηνο στον αέρα; Μήπως γνωρίζει κανείς τις πολιτικές θέσεις της ΠΑΣΠ ή βλέπει μεγάλες διαφορές με τη ΔΑΠ; Πάρτυ εσείς; Πάρτυ και εμείς. Μύκονο εσείς, Μύκονο και εμείς.
Ακούω αυτές τις μέρες μία απάντηση σε αυτό το δίλημμα από πολλούς που δεν εντάσσονται σε καμία παράταξη: ΑΠΟΧΗ. Είναι όμως λύση ή αποχή; Η άποψη μου είναι ότι απέχοντας από την εκλογική διαδικασία περισσότερο καλό τους κάνουμε παρά κακό. Γινόμαστε συνένοχοι στο έγκλημα που διαπράττουν κατά του πανεπιστημίου μας και παρακολουθούμε αμέτοχοι να παίζουν το παιχνίδι τους. Έτσι όπως είναι διαμορφωμένο το εκλογικό σύστημα, ακόμη και αν απέχουμε, η κάθε παράταξη θα βγάλει τους εκπροσώπους της και θα συνεχίσουν όλοι να έχουν ένα μέρος του πανεπιστημίου μας τσιφλίκι τους.

Όσον αφορά το εκλογικό αποτέλεσμα δυστυχώς για άλλη μια χρονιά θα θυμηθώ τους στίχους "το ντέρμπυ είναι στημένο και από πριν ξεπουλημένο". Όλοι γνωρίζουμε το αποτέλεσμα και για φέτος και τις πρακτικές με τις οποίες αυτό διαμορφώνεται. Ελπίζω να προβληματιστούμε όλοι ακόμη περισσότερο ώστε να αντιδράσουμε κάποια στιγμή, όχι σπασμωδικά, αλλά ομαδικά και οργανωμένα. Να αντισταθούμε στη χούντα των παρατάξεων ανεξάρτητα και αδέσμευτα. Ο καθένας μόνος του αλλά και όλοι μαζί. Με κίνητρο την αγάπη μας για το πανεπιστήμιο μας. Με μόνο στόχο τη βελτίωση της ακαδημαϊκής μας κοινότητας.

Υ.Γ. Σας φύλαξα μια πικάντικη ερώτηση για το τέλος. Ποια φοιτητική παράταξη διαφημίζεται σε γνωστό νεανικό ραδιοφωνικό σταθμό με σκοπό να εκμαιεύσει ακόμη περισσότερες ψήφους; Άραγε που βρίσκει τους πόρους να κάνει μία τόσο δαπανηρή διαφήμιση για τις φοιτητικές εκλογές; Μία τέτοια παράταξη τι σχέση μπορεί να έχει με το κοινό καλό του πανεπιστημίου μας και κατά πόσον μπορεί να έχει ως σκοπό της να υπηρετήσει το καλό του; Ας προβληματιστούμε ξανά...